Historia Pieców kaflowych w Pałacu Herbsta w Łodzi

Dorota Berbelska
Pałac Herbsta, Oddział Muzeum Sztuki w Łodzi

 

 

 

Piece kaflowe w Pałacu Herbsta w Łodzi
Nie sposób mówić o piecach w pałacu Herbsta nie wspominając o historii tego domu i jego mieszkańców. Historii, która rozpoczyna się w latach 70. dziewiętnastego stulecia. Według tradycji fundatorem pałacu był Karol Wilhelm Scheibler. Podarował on dom w prezencie ślubnym swojej najstarszej córce  Matyldzie i zięciowi – Edwardowi  Herbstowi. Budowę domu rozpoczęto ok. roku 1875 i zakończona dwa lata później. W latach 80. XIX wieku istniał już cały kompleks budynków. Do pałacu przylegała sala balowa, z której przez przeszklony łącznik prowadził do ogrodu zimowego. Od strony północnej zbudowano oficynę gospodarczą (obecnie znajdują się tu sale wystaw czasowych). Na wschód od tego zespołu, oddzielony dziedzińcem gospodarczym, został wzniesiony budynek mieszczący powozownię i stajnie.

Matylda i Edward przekazali pałac swemu średniemu synowi Leonowi, który zamieszkał tu ze swą żoną Aleksandrą w latach 20. XX wieku. Leon Herbst zmarł w roku 1942. Po jego śmierci Aleksandra opuściła Łódź i udała się do Wiednia. Wyjeżdżając zabrała ze sobą całe wyposażenie domu. Przed wyjazdem pani Aleksandra zadbała jednak o to by znaleźć nowe miejsca pracy dla służby. Dom opustoszał. Zostali tylko niezbędni pracownicy. Po II wojnie światowej pałac został znacjonalizowany. Wtedy to pełnił różne funkcje m.in. ośrodka szkolenia pracowników pomocy społecznej, domu pobytu dziennego dla nerwowo chorych, był siedzibą ORMO, a nawet spółdzielni inwalidów. Skutkiem niewłaściwego użytkowania obiektu była oczywiście daleko posunięta dewastacja.

W pałacu pozostało niewiele elementów wystroju z czasów gdy mieszkali tu Herbstowie. Szczęśliwie przetrwały oryginalne piece i kominki. Pochodzą one w większości z 4. ćw. XIX wieku. Stanowiły pierwotne wyposażenie domu. Potwierdzają to fotografie z końca XIX stulecia. W salonie lustrzanym widzimy bliźniacze piece o formach neorokokowych, dostosowanych do wystroju wnętrza. Znajdują się na swych miejscach po dzień dzisiejszy. Pozostałe piece zostały usytuowane w pomieszczeniach na piętrze. Była to część mieszkalna, przeznaczona dla domowników. Mieściły się tu pokoje pani i pana domu oraz sypialnie pozostałych członków rodziny. Każdy ze znajdujących się tu pieców ma odmienną formę i kolorystykę. W okresie powojennym wszystkie zostały pomalowane farbami olejnymi. Po przejęciu obiektu przez muzeum we wnętrzach zostały przeprowadzone prace

konserwatorskie. W przypadku pieców program konserwatorski obejmował oczyszczenie z warstw farby (chemicznie i mechanicznie), uzupełnienie ubytków ceramicznych oraz uzupełnienie elementów żeliwnych. Należy podkreślić, że żaden z pieców nie był przestawiany. Do dziś znajdują się na swych pierwotnych miejscach.
Przeprowadzone prace konserwatorskie oraz koncepcja ekspozycji zostały wysoko ocenione przez Międzynarodową Federację Towarzystw Odnowy Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego, która w 1990 roku uhonorowała Pałac Herbsta pierwszym w Polsce medalem EUROPA NOSTRA.

Pałac Herbsta-1_398x600

mysliwski_600x400




3 thoughts on “Historia Pieców kaflowych w Pałacu Herbsta w Łodzi

  1. I?¦ll immediately seize your rss as I can’t in finding your email subscription hyperlink or e-newsletter service. Do you have any? Please permit me know in order that I could subscribe. Thanks.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *